Home

15133635_1797727257149468_503817079_o

Το δεύτερο τεύχος του περιοδικού Endnotes κυκλοφόρησε στα αγγλικά τον Απρίλιο του 2010. Στο μεταξύ, διαβάστηκε, συζητήθηκε, μεταφράστηκε στα ελληνικά και εκδόθηκε από τους Φίλους του Κεραυνοβόλου Κομμουνισμού (και τους φίλους τους) τον χαλεπό Νοέμβριο του 2015. Συνοδεύεται από ένθετο πρόλογο των ιδίων. Αν μη τι άλλο, μέλημά του, όπως και δική μας πρόθεση, είναι να συμβάλει σε μια ορισμένη κριτική του κόσμου μας, αυτού του κόσμου του κεφαλαίου· και, όχι, μην πάει ο νους σου στο κακό, να πάει στο χειρότερο.

Μπορείτε να το κατεβάσετε σε μορφή pdf πατώντας εδώ.

 ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Κρίση στην ταξική σχέση

Αθλιότητα και χρέος

Σημειώσεις για το νέο ζήτημα της κατοικίας

Κομμουνιστικοποίηση και θεωρία της αξιακής μορφής

Η κινούμενη αντίφαση

Η ιστορία της υπαγωγής

Υπνεργατική έρευνα

Κρίση στην ταξική σχέση
Λαμβάνοντας την καπιταλιστική ταξική σχέση ως αυτο-αναπαραγόμενο όλον, ο ορίζοντας του ξεπεράσματός της εμφανίζεται ως αμετάβλητη όψη του όλου αυτού, καίτοι μια όψη με ιστορικά μεταβλητή ποιότητα. Ο πλεονάζων πληθυσμός και η εργασία ως βασικό πρόβλημα για το κεφάλαιο χαρακτηρίζουν κεντρικές δυναμικές, οι οποίες υπόκεινται της μετατόπισης σε αυτόν τον ορίζοντα πέρα από το παλιό πρόγραμμα της εργατικής εξουσίας.

Αθλιότητα και χρέος
Μια εκ νέου ανάγνωση και ιστορική ερμηνεία του μαρξικού «γενικού νόμου της κεφαλαιοκρατικής συσσώρευσης» –της τάσης, δηλαδή, η διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου να αποβάλλει περισσότερη εργασία από αυτή που απορροφά– υπό το φως της τρέχουσας αύξησης των πλεοναζόντων πληθυσμών και του πλεονάζοντος κεφαλαίου παγκόσμια.

Σημειώσεις για το νέο ζήτημα της κατοικίας
Προκαταρκτικό υλικό για μια θεωρία της ιδιοκατοίκησης, της πίστωσης, και της οικιακής εργασίας στη μεταπολεμική αμερικανική οικονομία. Πώς μετασχηματίζεται ο θεμελιώδης διαχωρισμός μεταξύ παραγωγής και αναπαραγωγής, όταν το σπίτι καθίσταται το εμπόρευμα μέσω του οποίου όλα τα υπόλοιπα εμπορεύματα πωλούνται;

Κομμουνιστικοποίηση και θεωρία της αξιακής μορφής
Η θεωρία της κομμουνιστικοποίησης και η μαρξική θεωρία της αξιακής μορφής αναδύονται από την ίδια ιστορική στιγμή, αλληλοσυμπληρώνονται αμοιβαία, και δείχνουν προς την ίδια ριζοσπαστική αντίληψη της επανάστασης ως άμεσου μετασχηματισμού των κοινωνικών σχέσεων, κατά τον οποίο παύουμε να συγκροτούμε την αξία και αυτή παύει να συγκροτεί εμάς.

Η κινούμενη αντίφαση
Μια ανακατασκευή της συστηματικής διαλεκτικής του κεφαλαίου ως διαλεκτικής της ταξικής πάλης. Οι μορφές της αξίας, οι οποίες συγκροτούνται από την, και ρυθμίζουν την, κοινωνική πρακτική, ολοποιούνται και αυτο-αναπαράγονται μέσω της υπαγωγής της εργασίας στο κεφάλαιο. Η ολότητα που συγκροτείται τοιουτοτρόπως είναι εσωτερικά αντιφατική, και ουσιαστικά αυτο-υπονομευόμενη: η καπιταλιστική συσσώρευση είναι μια κινούμενη αντίφαση, ήτοι μια ιστορική αντίφαση, μεταξύ του κεφαλαίου και του προλεταριάτου.

Η ιστορία της υπαγωγής
Η φιλοσοφική/λογική έννοια της υπαγωγής χρησιμοποιείται σε ποικίλες περιοδολογήσεις της καπιταλιστικής κοινωνίας, όπως αυτές της Théorie Communiste, του Ζακ Καμάτ και του Αντόνιο Νέγκρι. Μια κριτική εξέταση της έννοιας αυτής και των ιστορικών της χρήσεων.

Υπνεργατική έρευνα
Η εργατική έρευνα κυνικά ιδωμένη: η αντι-ηρωική εργασιακή ζωή του web developer.

One thought on “Endnotes #2 – Αθλιότητα και η αξιακή μορφή

  1. Ευχαριστώ για την απάντηση.Υποθέτω ότι το τεύχος 3 δεν έχει μεταφραστεί
    ακόμα;Ίσως να προκαλεί έκπληξη η σχετική άγνοια(μου) αλλά στην
    επαρχία(Πάτρα),δεν υπάρχει καμμία θεωρητική και πρακτική αναζήτηση όσον
    αφορά το ζήτημα του κομμουνισμού ως προσδιορισμένης άρνησης αυτού που
    υπάρχει ιστορικά και συγκεκριμένα ως καπιταλιστική κοινωνία.Σε πλήρη
    αντίθεση,αυτό που ηγεμονεύει είναι διάφορες μορφές
    “επαναστατικής”ιδεολογίας με κυρίαρχη την λενινιστική(αναφέρομαι σε
    οργανωτικές μορφές που ουδόλως σχετίζονται με την πραγματική κίνηση της
    ταξικής πάλης και παρόλο που οι συμμετέχοντες το αρνούνται ποικιλοτρόπως
    αποτελούν σχήματα της μίας και αυτής λογικής της πολιτικής πρωτοπορίας,π.χ
    “αναρχική πολιτική οργάνωση” και τα τοιαύτα) διαμεσολαβημένη από έναν
    εμμονικό και αφηρημένο “αντικρατισμό” και την καταγγελία της
    βάρβαρης(βλ.”σύγχρονη βαρβαρότητα”,”σύγχρονος ολοκληρωτισμός”,και διάφορες
    άλλες κατηγορίες με αναλυτικά μηδενική αξία) υπεριστορικής
    εξουσίας/κυριαρχίας.Βέβαια,αυτή η κατάσταση νομίζω ότι είναι κανονικότητα
    σε πιο γενικό επίπεδο,δεδομένης της καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης και της
    συνεπαγόμενης μη ρητής έκφρασης της ταξικής πάλης(ή και ύφεσης ακόμα),αλλά
    εδώ επουδενί δεν τίθεται επί τάπητος κάποιου είδους αναστοχασμός και
    αυτοκριτική όπως φαίνεται ότι πραγματοποιείται αλλού.Οι επαναστάτες χωρίς
    επανάσταση αυτοβαυκαλίζονται με και διαμέσου της ασφάλειας της πολιτικής
    ταυτότητας.Τέλος πάντων,μετά από την γκρίνια,θεμελιωμένη σε μία υπαρκτή
    θεωρητική και πρακτική ασιτία εκτιμώ,το 2008-12 νομίζω ότι αποτελεί μία
    σοβαρή προσπάθεια διερεύνησης στιγμών του γίγνεσθαι της θεμελιώδους
    αντίφασης που δομεί την ολότητα ως Ιστορία της καπιταλιστικής κοινωνίας,και
    πολύ καλά κάνεις και δίνεις έμφαση σε αυτό στην εισαγωγή.Μια κριτική περί
    ιστορικισμού προφανώς παραβλέπει ότι οι πιο αφηρημένες με τις συγκεκριμένες
    λογικές κατηγορίες δεν συναρτώνται με όμοιο τρόπο με την ιστορικότητα ως
    τέτοια,και αυτή είναι νομίζω ή δυναμική που περιέχεται στην μαρξική
    αφαίρεση(σε αντίθεση με τον Χέγκελ που επιχείρησε μιά ολική άρση της
    πρόσμιξης λογικού-ιστορικού,χωρίς να αποφύγει εντέλει να εισάγει την
    εμπειρία από το παράθυρο όπως καταδεικνύει η Κριτική της Εγελιανής
    φιλοσοφίας του κράτους και του δικαίου).Επειδή ο γραπτός λόγος μπορεί να
    εξελιχθεί σε άπειρη μακρηγορία,και αυτό είναι το “τίμημα” της αντίφασης που
    ενυπάρχει και σε αυτόν ενώ γενικά συμφωνώ με την σχετική προτεραιότητα
    του,ένας λόγος της αποστολής αυτού του βαρετού μέηλ σίγουρα είναι η
    επιθυμία ανοίγματος ενός διαύλου επικοινωνίας με κόσμο γενικά που
    αντιμετωπίζει τα ίδια όρια στην καθημερινή προλεταριακή του εμπειρία,α λλά
    επίσης και ένα “σχολαστικό” ερώτημα:ποιά είναι ή διαμάχη Τόμσον(πρόκειται
    για τον γνωστό “the making of english…”)-Αλτουσέρ;Έχω υπόψην την διαμάχη
    με τον Γκολντμάν,με τον Τζ.Λιούις αλλά εδώ δεν τόχω(βέβαια δεν είμαι σε
    καμία περίπτωση αλτουσερικός,οπότε δεν κατέχω ενδελεχή θεωρητική έποψη περί
    τούτου αλλά ας όψεται η διαολεμένη περιέργεια). Επειδή δεν έχω σύνδεση στο
    δίκτυο στο σπίτι,εάν έχεις τον χρόνο και την διάθεση να απαντήσεις
    ενδέχεται να μην ανταπαντήσω κατευθείαν.Συντροφικά από Πάτρα,για την
    κατάργηση της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων

    Στις 18 Νοε 2016 12:52 π.μ., ο χρήστης “From 2008 to 2012″ έγραψε:

    > simeioseis posted: ” Το δεύτερο τεύχος του περιοδικού Endnotes κυκλοφόρησε
    > στα αγγλικά τον Απρίλιο του 2010. Στο μεταξύ, διαβάστηκε, συζητήθηκε,
    > μεταφράστηκε στα ελληνικά και εκδόθηκε από τους Φίλους του Κεραυνοβόλου
    > Κομμουνισμού (και τους φίλους τους) τον χαλεπό Νοέμβριο τ”
    >

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s